ⓘ Fernando Amorsolo

                                     

ⓘ Fernando Amorsolo

Si Fernando Cueto Amorsolo ay isa sa mga pinakamahalagang artista ng sining sa Pilipinas. Si Amorsolo ay pintor ng mga larawan ng mga tao at tanawing pambaryo ng Pilipinas. Kilala siya sa kaniyang pagiging malikhain at pagkadalubhasa sa paggamit ng liwanag sa aspeto ng sining. Ipinanganak sa Paco, Maynila, nakatapos siya ng pag-aaral mula sa Paaralang Pansining ng Liseo ng Maynila noong 1909.

Bagaman nakapaglakbay sa ibang mga bansa, kung saan namulat ang mga mata ni Amorsolo sa mga dayuhang pamamaraan ng pagguhit at pagpinta, naging adhikain niya ang makalikha ng mga larawang makabayan at puno ng kasaysayan. Sa panahon man ng kapayapaan o digmaan, nanatili ang diwang ito sa isipan ni Amorsolo, na nagbunga naman ng mga dibuhong may pagpapahalaga sa paghubog, pag-unlad, at pagtatala ng tunay at natatanging katauhan, ngiti, damdamin at kaluluwa ng mga mamamayang Pilipino. Dahil sa mga gawa at gawain ng kaniyang malikhaing mga kamay, sa tulong ng pinsel at pintura, tinagurian si Amorsolo bilang unang Pambansang Alagad ng Sining ng Pilipinas.

                                     

1.1. Talambuhay Karera

Pagkaraang makatapos si Amorsolo ng pag-aaral mula sa Pamantasan ng Pilipinas, naglingkod siya bilang isang dibuhista para sa Kawanihan ng mga Pagawaing Bayan, bilang punong artista ng sining sa Pacific Commercial Company, at bilang isang guro sa Pamantasan ng Pilipinas kung saan nagtrabaho siya ng may 38 mga taon. Pagkatapos magtrabaho bilang guro at artistang pangkumersiyal, nabigyan si Amorsolo ng kaloob upang makapag-aral sa Academia de San Fernando sa Madrid, Espanya, sa kagandahang-loob ng Pilipinong mangangalakal na si Enrique Zobel de Ayala. Sa loob ng pitong buwan sa Espanya, gumuhit siya ng mga larawan habang nasa mga museo at mga kalye ng Madrid, para magsanay sa paggamit ng mga katangian ng liwanag at kulay. Sa pamamagitan ng kaloob ni De Ayala, nakarating rin si Amorsolo sa Lungsod ng New York, kung saan nagkaroon siya ng kaalaman sa impresyonismo at kubismo, na magiging mga pangunahing impluho sa kaniyang mga gawa.

Sa pagbalik niya sa Maynila ay nagbukas siya ng sariling estudyo at puminta nang puminta sa kapanahunan ng mga dekada ng 1920 at 1930. Ang Pagtatanim ng Palay 1922 ang unang mahalagang akdang-pinta niya, na lumitaw sa mga kartelon at mga babasahing pangturista, kayat naging isa sa mga pinakakilalang larawan ng kapanahunan ng Pagsasamang-Yaman ng Pilipinas. Sa simula ng dekada ng 1930, malawakang naitanghal ang mga gawa ni Amorsolo sa loob ng Pilipinas at maging sa ibang mga bansa. Ang mga larawan niyang nagbibigay ng diwa ng pag-asa at makakabukiran ang nagsimula sa takbo at gawi ng mga pintahin sa Pilipinas bago dumating ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Maliban sa mga larawang may mga madirilim na pangitain, na ipininta niya noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, puminta si Amorsolo ng mga tahimik at payapang mga tagpuan sa kabuuan ng kaniyang larangang napili.

Pinuntuhan si Amorsolo ng mga maimpluhong mga Pilipino na kabilang sina Luis Araneta, Antonia Araneta at Jorge B. Vargas. Naging paboritong artistang pansining din si Amorsolo ng mga opisyal ng Estados Unidos at ng mga turista sa Pilipinas. Dahil sa kaniyang kabantugan, nangailan si Amorsolo na kuhanan ng mga litrato ang kaniyang mga gawa para idikit sa mga pahina ng isang talalarawanan. Sa pamamagitan ng album ng mga retrato, maaaring pumili ang bibili mula sa piliian ng kaniyang mga gawa. Hindi lumikha si Amorsolo ng mga ganap na magkakawangis na larawan; muli niyang nilikha ang mga larawan na binabago ang ibang mga bahagi ng mga ito.

Nang lumaon, lumitaw ang mga gawa ni Amorsolo sa mga pabalat at pahina ng mga araling-aklat na pambata, sa mga nobela, sa mga disenyong pampatalastas, sa mga akdang may guhit-larawan at mga magasin sa Pilipinas katulad ng The Independent, Philippine Magazine, Telembang, Renacimiento Filipino, at Excelsior. Siya ang tagapangasiwa sa Kolehiyo ng mga Pinong Sining sa Pamantasan ng Pilipinas mula 1938 hanggang 1952.

Noong mga dekada ng 1950 hanggang sa kaniyang pagyao noong 1972, karaniwang nakatatapos ng sampung larawang ipininta si Amorsolo bawat buwan. Subalit, noong mga huling taon niya, naapektuhan ng diabetes, katarata, rayuma, pananakit ng ulo, pagkahilo at ng kamatayan ng dalawang anak ang pagsasagawa ng kaniyang mga gawa. Napasailalim siya sa pagtatanggal ng katarata noong nasa gulang na 70, isang operasyon na hindi naging balakid sa kaniyang pagguhit at pagpinta. Dalawang buwan matapos na maospital sa Pagamutan ni San Lukas sa Maynila, namatay si Amorsolo dahil sa sakit sa puso noong ika-24 ng Abril, 1972 sa gulang na 79.

Apat na araw makaraan ang kaniyang kamatayan, pinarangalan si Amorsolo bilang Pinakaunang Pambansang Artista para sa Pagpipinta ng Pilipinas sa Sentrong Pangkalinangan ng Pilipinas ni Ferdinand E. Marcos.

                                     

1.2. Talambuhay Pansariling buhay

Sa kaniyang kapanahunan, dalawang beses nakapag-asawa si Amorsolo at nagkaroon ng 14 na mga anak. Sa kanyang "commom law wife" ay nagkaruon naman siya ng 6 na anak.

                                     

2.1. Mga estilo at pamamaraan Mga kababaihan at mga tanawin

Kilalang-kilala si Amorsolo dahil sa kaniyang pagpinta ng mga kababaihan mula sa kabukiran at maging sa kaniyang mga maliliwanag na mga larawang may tanawin, na karaniwang naglalarawan ng mga nakaugaliang gawi, gawain, kalinangan, pagdirawang, at hanap-buhay. Nagpakita ng "diwang may damdaming makabayan na kaiba sa pagkakaroon ng mga namamalakad na Amerikano" ang mga gawa niyang makakabukiran, na naging mahahalaga para sa paghubog ng pambansang katauhan ng Pilipino.

Natuto si Amorsolo mula sa isinaunang kaugalian at may adhikaing "makamit ang pagkakalikha niya ng isang Pilipinong katumbas ng huwarang hubog pantao ng mga Griyego." Sa mga paglalarawan niya ng mga kababaihang Pilipino, tinanggihan ni Amorsolo ang mga huwarang Kanluranin ng kagandahan upang yakapin ang mga huwarang Pilipino. at nakahiligan niyang gamiting batayan para sa mga mukha ng kaniyang mga paksa ang mga kasapi ng kaniyang mag-anak. Kayumanggi, may banayad na kutis, may kabataan, maganda, at balingkinitan ang mga kababaihang karaniwang iginuguhit ni Amorsolo. Sinabi ni Amorsolo na ang mga kababaihang ipininta niya ay kailangang may

bilugang mukha, hindi yung bilog-haba na karaniwang ipinapakita sa atin ng mga larawan sa mga pahayagan at babasahin. Dapat na ang mga mata ay sadyang may buhay, hindi mapungay at antukin na katangian ng isang Mongolian. Dapat na pulpol ang ilong ngunit matatag at madiin ang pagkakaguhit. kaya ang kagandahan ng babaeng Pilipina ay sadyang hindi nararapat na may puting balat, o madilim ang pagkakayumanggi katulad ng sa karaniwang Malay, subalit dapat na may maliwanag na kulay ng balat o sariwang uri ng kulay na palagian nating nakikita kapag nakakatagpo tayo ng isang namumulang mukha ng nahihiyang batang babae.

Gumamit si Amorsolo ng likas na liwanag para sa kaniyang mga ipinintang larawan at pinaunlad ang paggamit ng pamamaraang pagpapakalat ng liwanag mula sa tanawing-panlikuran ang pamamaraang likod-bigay-liwanag o backlighting technique, na naging tatak niyang pansining at pinakanatatanging handog sa larangan ng pagpipinta sa Pilipinas. Sa isang karaniwang larawang ginawa ni Amorsolo, ang mga hubog ay nakabalangkas na napaliligiran ng makikilalang maaliwalas na pangingintab, at ng matinding liwanag sa isang bahagi ng mga pamukaw-pansin ng kanbas na malapit sa mga detalye. Palagiang kasangkapan sa mga gawa ni Amorsolo ang sinag ng araw sa Pilipinas; pinaniniwalaang iisa lamang ang ipininta niyang may pangyayaring umuulan.

                                     

2.2. Mga estilo at pamamaraan Mga unang-hagod na guhit

Masipag kumatha si Amorsolo ng mga paunang larawang-guhit, na kadalasang ginagawa niya sa bahay, sa Liwasan ng Luneta, at sa mga kabukiran. Iginuhit niya ang mga taong nasa paligid niya, mula sa mga magsasakang Pilipino hanggang sa mga taga-lungsod na nagbabata ng paghihirap sa ilalim ng mga lumusob na Hapones. Makikita sa mga paunang larawang-guhit ni Amorsolo ang kaniyang gawi at kakayahan sa pagpinta ng mga larawang nakakikintal. Maaaninag ang kakayahan at gawing ito ni Amorsolo mula sa kaniyang mga larawang may pintura, kung saan ang mga wangis ng tao ay mga "mungkahi" lamang ng mga taong naipinta.

                                     

2.3. Mga estilo at pamamaraan Mga larawang pangkasaysayan at larawan ng mga tao

Puminta rin si Amorsolo ng mga sunud-sunod na mga larawan na may mga paksa sa kasaysayan: bago dumating ang mg Kastila at mga kaganapan noong panahon ng mga Kastila. Nalimbag ang maraming mga kopya ng Making of the Philippine Flag Ang Paggawa ng Bandila ng Pilipinas ni Amorsolo. Nangailangan ng maraming detalyadong paunang-hagod na guhit at pag-aaral ng kulay ang mga bahagi ng The First Baptism in the Philippines Ang Unang Pagbibinyag sa Pilipinas. Masinop at maingat na pinagtugma-tugma ng pintor ang mga bahagi nito bago inilipat sa panghuling kanbas. Para sa kaniyang mga larawang may mga kaganapan bago dumating ang mga dayuhang Kastila at noong ika-16 dantaon sa Pilipinas, bumatay si Amorsolo sa mga isinulat ni Antonio Pigafetta, iba pang mga mababasa at may mga larawang sanggunian. Humingi siya ng tulong mula sa mga dalubhasa sa Pilipinas noong mga panahong iyon, mula sa mga katulad nina H. Pardo de Tavera at Epifanio de los Santos.

Pininta rin ni Amorsolo ang larawan ni Heneral Emilio Aguinaldo, mga pangulo ng Pilipinas, at iba pang mga kilalang Pilipino.

                                     

2.4. Mga estilo at pamamaraan Mga gawa sa kapanahunan ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig

Matapos ang simula ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang mga karaniwang paksa sa pagpipinta ni Amorsolo - ang buhay sa baryo - ay napalitan ng mga paglalarawan sa isang bansang nalugmok sa panahon ng digmaan. Noong kapanahunan ng pamamalakad sa Pilipinas ng mga Hapones noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, araw-araw na namalagi si Amorsolo sa kaniyang bahay na malapit sa kampo ng mga Hapon, kung saan gumuhit siya ng mga unang-hagod na guhit mula sa bubungan o mga bintana ng kabahayan.

Noong panahon ng digmaan, itinala ni Amorsolo - sa pamamagitan ng pagguhit - ang pagkawasak ng maraming mga mapagkakakilanlang mga pook sa Maynila, kasama ang pasakit, kasawian at kamatayang naranasan ng mga mamamayang Pilipino. Kabilang sa mga paksa niya ang mga "nagluluksang babae dahil sa pagkamatay ng kanilang mga asawa, ang prusisyon ng mga taong may tinutulak na mga kareta at may dalang mga buslo habang papaalis mula sa isang madilim at natutupok na lungsod, na nabahiran ng pula ng apoy at dugo." Madalas na nilalarawan ni Amorsolo ang mga buhay at pasakit ng mga kababaihang Pilipino noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig: kabilang sa kaniyang mga ipininta ang "mga inang tangan ang kanilang mga anak habang lumilikas sa mga nasusunog na mga" pook, "isang babaeng sinaksak ng isang sundalong Hapon habang tumatangis ang isang bata na nasa lupa", at "isang babaeng umiiyak sa ibabaw ng walang-buhay na katawan ng kaniyang anak na lalaki." Kabilang sa iba pang mga larawang iginuhit ni Amorsolo noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig ang larawan ni Heneral Douglas MacArthur, maging mga larawan ng mga sundalong Hapon. Noong 1948, ang mga larawang ginuhit ni Amorsolo noong panahon ng digmaan ay itinanghal sa Palasyo ng Pangulo sa Malakanyang.

Isang kinatawan ng mga ipinintang larawan ni Amorsolo noong panahon ng digmaan ang Defense of a Filipina Womans Honor Pagtatanggol sa Karangalan ng Babaeng Pilipino. Sa larawang ito, ipinagtatanggol ng isang lalaki ang kaniyang asawa o anak na babae upang hindi magahasa o mapatay ng isang hindi nakikitang sundalong Hapon. Ayon kay John Silva, ipinapahayag ng larawan ang "pagtanggi sa paniniil".

                                     

3. Pagsusuri

Ang mga gawa ni Amorsolo - na may mga paksang buhay-sa-kabukiran - ay itinuturing ng mga tagapagtangkilik ni Amorsolo bilang "tunay na paglalarawan ng kaluluwa ng mga Pilipino."

Subalit, may mga tumutuya at nagsasabing nagpadala si Amorsolo sa takbo ng komersiyalismo, at gumagawa lamang siya ng mga larawang pang-alaala mga souvenir para sa mga sundalong Amerikano. Noong 1948, isinulat ng manunuring si Francisco Arcellana na ang mga gawang larawan ni Amorsolo ay "walang masasabi" at hindi mahirap unawain sapagkat "wala namang dapat unawain." Sinuri ng mga manunuri ang mga paglalarawan ni Amorsolo ng mga katauhan noong kapanahunan ng Magkakasamang-Yaman ng Pilipinas, ang may malaking bilang na mga gawain ni Amorsolo noong nasa mga gitnang-gulang pa lamang siya, at ang may malaking bilang na mga larawang pangkasaysayan. Kaugnay ng huli, sinabi ng mga manunuri na ang "ugaling pansining ay sadyang hindi bagay sa pagpapasibol ng damdaming lubhang makaaantig at nauukol para sa ganiyang mga gawa."

Subalit, may isang manunuri ang nagsabi na bagaman ang karamihan sa mga may sampung libong mga gawa ni Amorsolo ay hindi karapatdapat para sa isang katulad ni Amorsolo at sa kaniyang likas na kakayahang pansining, ipinagdiinan ng manunuring ito na mas nararapat lamang na husgahan si Amorsolo batay sa mga pinakamakahulugang obra niya imbis na batay sa mga pinakapangit o walang sapat na halaga. Tinuturing na ang mga maliliit na larawang tanawin ni Amorsolo, lalo na yung nalikha noong nagsisimula pa lamang siya sa larangan ng pagpinta, bilang pinakamahahalagang mga gawa ni Amorsolo. Maituturing si Amorsolo bilang isang dalubhasa sa pagpinta ng mga tanawin sa Pilipinas, isang dalubhasang higit pa kina Juan Luna at Felix Resurreccion Hidalgo na gumawa rin ng mga larawang tanawin ng Pilipinas na may katulad na mga sukat.

                                     

4. Pamana

Ang bilang ng mga ipininta at mga iginuhit na larawan ni Amorsolo ay pinaniniwalaang umabot sa higit sa 10.000 piraso. Isang mahalagang impluwensiya si Amorsolo sa pangkasalukuyang sining at mga artista ng sining sa Pilipinas, maging sa tinatawag na mga maka-Amorsolong pamamaraan ng pagpipinta. Makikita ang impluho ni Amorsolo sa maraming mga larawang tanawin ng mga artistang Pilipino, kabilang ang mga naunang larawang tanawin ng pintor ng mga abstract - mga larawang walang tiyak na anyo - na si Federico Aguilar Alcuaz.

Noong 2003, itinatag ng mga anak ni Amorsolo ang Fernando C. Amorsolo Art Foundation, na nakatalaga para sa pagpapanatili ng pamana ni Fernando Amorsolo sa larangan ng sining sa pamamagitan ng pagpapamudmod ng estilo at pananaw ni Amorsolo, at sa pagpapanatili ng pamanang pambansa sa pamamagitan ng pagsagip at pagpapakilala ng mga gawa ni Amorsolo.

                                     

4.1. Pamana Mga guhit ni Amorsolo sa larangan ng kalakalan

Sa isang subasta sa Wellesley, Massachusetts noong 2001, dalawang orihinal na mga larawang iginuhit ni Amorsolo noong dekada ng 1950 - The Cockfight Ang Sabong at Resting Under the Trees Pamamahinga sa Ilalim ng mga Puno - ay nabili ng isang kolektor mula sa New Jersey, Estados Unidos sa halagang $36.000 at $31.500, bawat isa. Sa isang palabas pantelebisyon ng Antiques Roadshow noong 2002, isang tagapaghusga at tagapagbigay ng halaga sa mga antigo mula sa Sotheby ang nagsabi na ang isang larawang may tanawing pambaryo na ipininta ni Amorsolo noong 1945 ay makalilikom mula $30.000 at $50.000 sa subasta. Sa isang subasta ng Christie noong 1996, ang halaga ng larawang The Marketplace Ang Pamilihan ni Amorsolo ay umabot sa $174.000.

                                     

5. Mga pangunahing gawa

Kabilang sa mga pangunahing gawa ni Amorsolo ang mga sumusunod:

  • Burning of the Idol Ang Pagsusunog ng mga Anito
  • The First Mass in the Philippines Ang Unang Misa sa Pilipinas
  • 1958 – Sunday Morning Going To Town, Koleksiyon ng Museo ng Ayala
  • La destruccion de Manila por los salvajes japoneses The Destruction of Manila by the Savage Japanese o Ang Pagsira ng Maynila ng mga Masasamang Hapon
  • El Violinista The Violinist o Ang Biyolinista
  • Making of the Philippine Flag Paglikha ng Bandilang Pilipino
  • The Building of Intramuros Ang Pagtatayo ng Intramuros
  • Corner of Hell Sulok ng Impiyerno
  • 1922 – Rice Planting Pagtatanim ng Palay
  • Early Filipino State Wedding Sinaunang Kasal ng Pilipino
  • 1928 – El Ciego, Koleksiyon ng Bangko Sentral ng Pilipinas
  • 1946 – Planting Rice, Koleksiyon ng United Coconut Planters Bank
  • 1943 – The Mestiza Ang Mestisa, Koleksiyon ng Pambansang Museo ng Pilipinas
  • Sikatuna
  • 1945 - Defense of a Filipina Woman’s Honor Pagtatanggol sa Karangalan ng Babaeng Pilipina, langis sa kanbas 60.5 x 36 pulgada
  • 1950 - Our Lady of Light Ang Birhen ng Liwanag
  • 1936 – Dalagang Bukid, Koleksiyon ng Club Filipino
  • 1942 - The Bombing of the Intendencia Ang Pagbomba ng Intendensya
  • 1945 - The Burning of Manila Ang Pagsunog sa Maynila
  • 1939 - Afternoon Meal of the Workers "Panghapong Oras sa Pagkain ng mga Magsasaka", kilala rin bilang Noonday Meal of the Rice Workers o "Tanghalian ng mga Magsasaka"
  • 1931 - The Conversion of the Filipinos Ang Pagbabagongloob ng mga Pilipino
  • 1920 – My Wife, Salud Si Salud, Aking Asawa
  • Bataan
  • The First Baptism in the Philippines Ang Unang Pagbibinyag sa Pilipinas - Matas na Paaral ng Cebu
  • Assassination of Governor Bustamante Pagpaslang kay Gobernador Bustamante
  • Early Sulu Wedding Sinaunang Kasal sa Sulu
  • Princess Urduja Prinsesa Urduha
  • 1944 - The Explosion Ang Pagsabog
  • One Casualty Isang Biktima
  • Sale of Panay Ang Pagbibili ng Panay
  • 1942 - The Rape of Manila Ang Panggagahasa sa Maynila
  • Traders Mga Mangangalakal
  • 1921 – Maiden in a Stream Dalaga sa Batis Koleksiyon ng GSIS
                                     

6. Mga gantimpala, parangal at pagkilala

  • 1959 – Medalyang ginto, Komisyong Pambansa ng UNESCO
  • 1908 – Ikalawang gantimpala, Bazar Escolta Asocación Internacional de Artistas, para sa Levendo Periodico
  • 1972 – Gawad CCP para sa Sining, mula sa Sentrong Pangkultura ng Pilipinas Cultural Center of the Philippines
  • 1929 1939? – Unang gantimpala, Peryang Pansandaigdigan ng New York, para sa Afternoon Meal of Rice Workers Noonday Meal of the Rice Workers o Panghapong Oras ng Pagkain/Tanghalian ng mga Magbubukid
  • 1963 – Gawad na Pamanang Pangkultura mula sa Republika Republic Cultural Heritage Award
  • 1961 – Gantimpalang Rizal Pro Patria
  • 1922 – Unang gantimpala, Peryang Pangkumersiyal at Industriyal sa Karnabal ng Maynila
  • 1963 – Gantimpalang Patnubay ng Sining at Kalinangan, mula sa Lungsod ng Maynila
  • 1961 – Pagkadalubhasa sa mga araling pantao honorary doctorate in the Humanities, mula sa Far Eastern University
  • 1940 – Gantimpala para sa bukod-tanging alumnay ng Pamantasan ng Pilipinas
  • 1963 – Diploma ng parangal diploma of merit mula sa Pamantasan ng Pilipinas

Noong 1972, si Fernando Amorsolo ang naging pinakaunang Pilipino na ginawaran ng karangalan bilang Pambansang Artista ng Pilipinas para sa Pagpipinta. Tinawag siyang "Magiting na Matandang Tao sa Larangan ng Sining sa Pilipinas" Grand Old Man of Philippine Art noong araw ng pagbubukas ng sentrong pansining ng Manila Hilton, kung saan nagdaos ng eksihibit ng mga larawang ipininta ni Amorsolo noong 23 Enero 1969.

                                     

6.1. Mga gantimpala, parangal at pagkilala Mga pangunahing ekshibisyon

Sa labas ng Pilipinas, ginawa ang kaniyang mga eksibisyon sa Belgium, sa Exposición de Panama noong 1914, sa solong palabas sa Grand Central Gallery ng Lungsod ng New York noong 1925, at sa Museong Pambansa ng Herran noong 6 Nobyembre 1948. Nang itinanghal ang isang eksposisyon sa Paris noong 1931, ipinakita ni Amorsolo ang isa sa kaniyang mga natatanging mga larawan, The Conversion of the Filipinos Pagbabagongloob ng mga Pilipino. Kasama sa pinasang gawa ni Amorsolo sa Exposición sa Panama ang isang larawan ni Woodrow Wilson, pangulo ng Estados Unidos at ang obrang La Muerte de Socrates Ang Kamatayan ni Socrates. Sa Museong Pambansa ng Herran noong 1948, ang eksibisyon ni Amorsolo ay ginugulan ng pananalapi ng Art Association of the Philippines Asosasyong Pansining ng Pilipinas. Noong 1950, nagkaroon uli ng isa pang ekshibisyon si Amorsolo kung saan ipinakita niya sa madla ang dalawa pang larawang pangkasaysayan, ang Faith Among the Ruins Pananampalataya sa Gitna ng mga Guho at ang Baptism of Rajah Humabon Pagbibinyag kay Raha Humabon, na ginawad sa Missionary Art Exhibit sa Roma. Noong 1979, ipinagdiwang ang pamana ni Fernando Amorsolo bilang pintor sa pamamagitan ng isang ekshibisyon ng kaniyang mga gawa sa Art Center of the Manila Hilton Sentrong Pansining ng Manila Hilton. Nagkaroon din ng isang ekshibisyon ng mga gawa ni Amorsolo sa Havana, Cuba noong 2007.

                                     

7. Mga panlabas na kawing

  • Mga litrato ng paleta, pitaka, at iba pang kagamitang pansarili ni Amorsolo sa flickr.com.
  • Mga gawa ni Amorsolo sa Allinson Gallery.
  • Mga gawa ni Amorsolo sa Frazer Fine Art.
                                     
  • pa ring bantog na pintor na si Fernando Amorsolo Isinilang siya sa Daet, Camarines Norte sa mag - asawang Pedro Amorsolo at Bonifacia Cueto. Nang nasa edad
  • di - kalaunan ay tatapos sa Abenida Ayala. Galing ang pangalan ng Kalye Amorsolo kay Fernando Amorsolo isang kilalang pintor at Pambansang Alagad ng Sining. Noong
  • Ang Amorsolo ay maaaring tumukoy sa mga sumusunod: Fernando Amorsolo Pablo Amorsolo Fe Amorsolo
  • batikang iskultor at guro ng Pilipinas. Kaibigan siya ng pintor na si Fernando Amorsolo Ipinanganak si Tolentino noong Hulyo 24, 1890 sa Malolos, Bulakan
  • ng sining sa larangan ng pagpipinta sa Pilipinas. Naturuan siya ni Fernando Amorsolo Kabilang sa kanyang mga gawa Market Scene 1975 Fruit Vendor, Anak - laot
  • pintor na tiyuhin at guro ng bantog na tagapagpinta ng Pilipinas na si Fernando Amorsolo Isinilang si Fabian de la Rosa sa Paco, Maynila bilang pangalawang
  • indibidwal na inirekomenda ng CCP at NCCA. Ang unang gawad ay ibinigay kay Fernando Amorsolo isang Pilipinong pintor pagkatapos ng kanyang kamatayan. Ang mga
  • 1845 Amadeo I ng Espanya, Hari ng Espanya. namatay 1890 1892 Fernando Amorsolo pambansang alagad ng sining ng Pilipinas sa larangan ng sining biswal
  • lady 1995 - Daniel Padilla, aktor at mang - aawit na Pilipino 1972 - Fernando Amorsolo pambansang alagad ng sining ng Pilipinas sa larangan ng sining biswal
  • Soriano Carmencita Abad Chichay Ciarra Sotto Dina Bonnevie Emma Alegre Fe Amorsolo Fely Acuna Gloria Diaz Gloria Imperial Gloria Romero Gloria Sevilla Irma
  • 1841 Damián Domingo José Honorato Lozano Letras y figuras Juan Luna Fernando Amorsolo Fabián de la Rosa Félix Resurrección Hidalgo Tipos del País Boxer